Weblog: Weblog Bas Koelewijn
‘Vrijheid en Verantwoordelijkheid’ = Zoek het zelf maar uit!
De huidige wajong maakt onderscheid tussen volledig arbeidsongeschikt en gedeeltelijk arbeidsongeschikt. In de plannen van het nieuwe kabinet zou dit onderscheid verdwijnen: alleen volledig afgekeurde mensen komen nog in aanmerking komen voor de regeling. Daarmee worden o.a. chronisch zieken, gehandicapten en andere die niet volledig afgekeurd zijn zeer zwaar geraakt.
Feit is dat er de afgelopen jaren een abnormaal grote instroom in de Wajong heeft plaatsgevonden. Volgens een studie van het Centraal Planbureau zit de grote stijging in de groep licht verstandelijk gehandicapten, autistische stoornissen, ADHD of psychische ziektebeelden. De SER en andere onderzoeksinstituten zijn tot vergelijkbare conclusies gekomen. Daarnaast is, toen het onmogelijk werd om voor je 27e een bijstand uitkering aan te vragen, een aanzienlijk deel van deze groep overgeheveld naar de Wajong. In 2009 vielen 63% van alle wajongers onder bovenstaande groepen. Zoals een columnist het ooit verwoorde: ‘’Daar kun je veel van zeggen, maar niet dat het verstandig is om ze op hun achttiende zonder meer een levenslange uitkering te geven.’’ Maar als dat zo is, ligt de oplossing van het Wajong vraagstuk ook bij bovenstaande groepen. Zij verdienen net als alle mensen in de Wajong een effectievere begeleiding. Die is op dit moment niet of vaak onvoldoende aanwezig.
Een voorbeeld: Gemeente Alkmaar. Daar hebben 1159 mensen een wajong uitkering en maar 50 daarvan hebben een gedeeltelijke Wajong uitkering. Dat betekent dat er 1109 volledig arbeidsongeschikt zijn verklaard. Ook met huidige plannen blijven deze mensen voor hun leven lang afgeschreven en dat precies waar het in het huidige systeem misgaat: falende re-integratie en onvoldoende vinger aan de pols.
Deze punten moet en kan men verbeteren. Zij kunnen ook aanzienlijke bezuinigingen opleveren: Betere, niet vrijblijvende begeleiding en de daarmee samenhangende hogere uitstroom. Zieke mensen verschuif je dan naar een andere voorziening terwijl het probleem blijft bestaan. Gewoon de Wajong stoppen en mensen van het UWV loket naar het gemeenteloket sturen lost niets op en is ook geen bezuiniging. Mensen d.m.v. begeleiding hun talent laten benutten bijv. van 100% afgekeurd naar 75% wel. Duidelijke en concrete begeleidingsplannen die een overgang regelen tussen uitkering en werk, daar is behoefte aan. Maatwerk, niet de botte bijl.
Wajongers zijn niet alleen mensen die een beetje ziek zijn en die graag thuis willen zitten. Het zijn mensen met bijv. spierziektes, auto-immuunziekten of een andere aandoening. Ook iemand die niet 100% afgekeurd of ‘’ziek’’ is wil en doet wat met zijn of haar leven. Dit wil niet zeggen dat je als je ziek bent je automatisch goed stel hersenen hebt. Zelf ben ik al 8 jaar chronisch ziek en studeer ik nu aan de universiteit. Toen ik me wilde aanmelden bij een HBO opleiding in Amsterdam was de reactie: met jouw ziekte kan je nooit succesvol zijn in een opleiding. Via avondstudie VWO heb ik uiteindelijk toegang kunnen krijgen tot de universiteit. Zonder een Wajong- uitkering van 50% had ik dit nooit kunnen doen. Mijn ouders zijn niet rijk en ik kan er niet naast werken vanwege mijn aandoening. Dus rekent u even mee: huur, minstens 300 euro per maand, zorgverzekering al snel 100 euro per maand (aanvullend want chronisch ziek zijn kost geld) schoolgeld, studieboeken, voeding en kleding en rondkomen, lukt al helemaal niet als er een dieet nodig is. Totaal pakweg 850 euro per maand en dat is minimaal gerekend. Alleen studiefinanciering (max 505 euro) betekent dus dat studeren voor wajongers die niet 100% afgekeurd zijn onbetaalbaar wordt.
Voor mij is een gedeeltelijke Wajong uitkering mijn redding. Dat is niet overdreven, Deze plannen betekenen voor mij en vele anderen dan einde verhaal. Ongeschoold thuis of in de bijstand zitten met slechte re-integratie vooruitzichten. Ik heb een goed stel hersens en dan moet ik een uitkering aanvragen of ongeschoold werk gaan doen omdat ik mijn potentie niet meer kan benutten? Hopen dat ik via een duur re-integratietraject ongeschoold via een cursus in een sociale werkplaats kan komen? Dat is wat u voorstaat: chronisch ziek en ongeschoold. Studie-uitval van chronisch zieken is al hoog door alle obstakels. Waarom daar nou per se financiële obstakels aan toevoegen?
U als regering kunt onmogelijk menen dat bovenstaande een betere optie is dan mij ondersteunen om een studie af te maken en mee te bouwen aan te toekomst van dit land. Chronisch zieken en gehandicapten verdwijnen niet als men simpelweg de regeling laat verdwijnen. Wat wel gebeurt, is dat een hele grote groep naar de rand van de samenleving wordt geduwd. Zoek het zelf maar uit, dat is de boodschap. Vrijheid en verantwoordelijkheid.
Meneer Rutte, ik heb mijn verantwoordelijk genomen: ik ben altijd naar school blijven gaan, heb me altijd ingezet, goede cijfers gehaald. Terwijl dit als je pijn hebt, fysieke beperkingen hebt, moe en ziek bent zwaar is. Chronisch ziek zijn betekent niet dat je het brein van een 8 jarige hebt en daarom maar naar een speciale werkplaats moet gaan. Hou de gedeeltelijke wajong in stand. Geef ons de middelen om verantwoordelijk te nemen, neem deze niet af!
Bas Koelewijn,
Student European Studies
Universiteit Twente
| Reageer (9)
Profiel
Functie:
