Weblog: Maruschka blogt
Afbraak van sociale zekerheid
Gisteren werd duidelijk dat het vast contract echt op retour is want zeker 9 op de 10 werknemers krijgt anno nu geen vast contract meer aangeboden.
Steeds meer mensen hebben een tijdelijk contract en verschillende banen en helaas zijn de sociale rechten voor de groep nog niet op orde.
Het is al langere tijd zo dat werkgevers arbeidskracht steeds meer en meer zien als een kostenpost dat ten laste van de winst moet worden geboekt. Arbeidskosten moeten zo laag en variabel mogelijk zijn. Dit betekent ook dat investeren in arbeid een kostenpost is in plaats van een toegevoegde waarde op langer termijn. Werkgever ontlopen hierdoor hun verantwoordelijkheid tegenover werknemers en laten werknemers leven in onzekerheid zolang de winst maar verzekerd is.
Dat de arbeidsmarkt hervormd moet worden zal ik niet ontkennen. Er valt zeker een winst te halen in flexibiliteit in arbeidsuren en arbeidsplaatsen maar niet ten koste van zekerheid voor allen die dit nodig hebben. Flexibiliteit en zekerheid kunnen zeker samen gaan.
Flexcontracten betekenen op dit moment dat er geen zekerheden zijn op een pensioenopbouw, inkomen, werk en opleidingsmogelijkheden maar ook het kopen van een huis kan niet met een dergelijk contract. Voor mensen die een huis willen kopen betekent het een keiharde nee want ze zijn een groot risico voor de bank.
De meest kwetsbaren hier zijn ook de mensen die weinig werkervaring hebben, een gebrekkige opleidingsachtergrond hebben en waarin nauwelijks is geïnvesteerd door de werkgever. Zij zijn de dupe van de afbraak van sociale zekerheid omdat zij geen reserves hebben en kunnen opbouwen.
Innovatie en vernieuwing van het arbeidsproces is van harte welkom maar niet tegen deze hoge prijs; verlies van zekerheid.









